Eru ekki álverin dásamleg?

Það er á stundum sem þessum sem maður rifjar upp hvers vegna maður er ekki andvígur álverum. Fréttir sjómannadagsins um svarta skýrslu Hafró minnir á tímana þegar álverið í Straumsvík var eina álver landsins. Þegar Hafró gaf leiðbeiningar um úthlutun þá, fyrir svona 20-30 árum, var venjulega mínútu þögn á heimilinu þar sem menn hörmuðu í hljóð yfirvofandi samdrátt í lífsgæðum. Síðan álverum fjölgaði hefur smám saman dregið úr áhrifum þessara frétta. Og hvað gerist núna? Jú, krónan veikist og hlutabréfavísitalan lækkar. Geiningardeildir bankana telja þetta þó fremur léttvægt, Glitnir telur krónuna jafna sig fljótt og Kaupþing segir að áhrifin verði frekar lítil. Sjávarútvegur mun standa undir 40% af gjaldeyristekjum en hvert ætli hlutfallið hafi verið fyrir 30 árum?

Von Südenfed er óvæntur gleðigjafi í svartnættinu. Þetta er tríó sem samanstendur af Andi Toma, Mark E. Smith and Jan St. Werner. Það væri náttúrulega ekkert varið í þetta ef vinur okkar Mark E. Smith væri ekki þarna. Þetta er raftónlist með Fall-attitúdi, það getur ekki klikkað.

Spá því að þorskkvótinn verði ákveðinn 155 þúsund tonn

Skrár tengdar þessari bloggfærslu:

• Von Sudenfed-Flooded

Athugasemdir

[Elsa Þórey Eysteinsdóttir (IP-tala skráð) 18.6.2007 kl. 00:08]

Já sannarlega ánægjulegt að við skulum ekki vera háð fiskveiðunum á sama hátt og áður og nú er kannski lag að draga enn frekar úr veiðum og athuga hvort þorskstofninn nær sér! Set samt spurningamerki við áhrif álveranna, þeirra hlutur í gjaldeyristekjum þjóðarinnar er ekki nema 13% . . . Hilsen, Elsa